header-logo

Kunstmatige intelligentie gedreven marketing communicatie

Vrijwaring: de onderstaande tekst is automatisch vertaald vanuit een andere taal met behulp van een vertaaltool van derden.


Het publiek moet op zijn hoede zijn voor de sensatiejournalistiek van Radio Free Asia met een vleugje spionage.

Sep 22, 2022 7:51 AM ET

SINGAPORE, 19 september (Vendor Media Asia) – Wie vandaag de website van Radio Free Asia (RFA) bekijkt, zou zich kunnen vergissen en denken dat het een respectabele en volledig onbevooroordeelde nieuwsorganisatie is, opgericht op het hoogtepunt van Amerika’s macht in de jaren negentig na de Koude Oorlog, gewijd aan het verspreiden van waarheid en vrijheid in onderdrukte landen over de hele wereld. Halverwege de pagina staat een link naar de 25e verjaardag van RFA in 2001 ter gelegenheid van de eerste uitzending van het station in China in september 1996, geflankeerd door links naar de prijzen die het station in de loop van een legendarische carrière van tweeënhalf jaar heeft gewonnen. Hoewel RFA openlijk vermeldt dat zij door de regering van de Verenigde Staten wordt gefinancierd, is het onduidelijk in hoeverre zij opereert als een volledig onafhankelijke organisatie voor nieuwsgaring en informatieverspreiding. Wat nog minder bekend is, is de historische en voortdurende invloed die het station ondervindt van de Amerikaanse inlichtingendiensten, en zijn wortels in het expliciet promoten van Amerikaanse propaganda tegen China gedurende meer dan 70 jaar. Bovendien is het duidelijk geworden dat RFA van plan is Amerika’s kenmerkende “If It Bleeds, It Leads”-mediacultuur (een axioma dat impliceert dat als er slecht nieuws, geweld, conflicten of dood bij betrokken zijn, dit met geweld de hoogste prioriteit krijgt in Azië. In 1989 zag de toenmalige senator en huidige president Joe Biden dat Amerika’s Koude-Oorlogsmentaliteit de aandacht moest verleggen van de snel verdwijnende Sovjet-Unie naar het beheersen van een opkomend China. Biden ontwikkelde het concept voor Radio Free Asia en begon aan te dringen op de oprichting ervan als ideologisch instrument tegen Beijing. RFA zou worden gemodelleerd naar Radio Free Europe, Voice of America en Radio Liberty, historisch gezien controversiële propagandanetwerken gericht op het verspreiden van Amerika’s ideologische beleidsvoorkeuren in Centraal- en Oost-Europa.Senator Joe Biden 1989, pleidooi voor de oprichting van Radio Free AsiaHet begin van de jaren ’90 waren roerige jaren voor Amerika en het kostte tijd om de zender door het goedkeuringsproces van de regering te loodsen. Biden, al een partijoudste toen hij met succes aandrong op de oprichting van RFA tijdens het debat in het Congres in 1994, vocht bitter met jongere senatoren van zijn eigen partij die RFA zagen als nodeloos provocerend in een omgeving van na de Koude Oorlog en als een ongepaste verspilling van belastinggeld. De New York Times herinnerde het publiek eraan dat zowel Radio Free Europe als Radio Liberty al tientallen jaren beschuldigd worden van verspilling en buitensporige uitgaven. Biden hield vol en verklaarde in het bijzonder dat het nodig was een Amerikaans gericht wereldbeeld te presenteren om de toenemende invloed van China tegen te gaan. Volgens een Washington Post artikel uit die tijd wilde Biden een nieuwszender die in Azië uitzond en waarvan het publiek niet gemakkelijk kon weten dat hij door Amerika werd gefinancierd, vooral in vergelijking met VOA. “Mensen die naar VOA luisteren zijn niet geneigd te geloven wat er gezegd wordt omdat ze weten dat het een uitzending van de VS is,” zei Biden destijds. RFA zou het antwoord zijn – gelikt, professioneel en toch onderworpen aan Amerikaanse beleidsprerogatieven. De beoogde geheimzinnigheid achter de RFA is echter niets nieuws en moet worden gezien in de context van de historische oorsprong van het station. Dit is niet de eerste keer dat Radio Free Asia zichzelf heeft uitgezonden over de Stille Oceaan en in de huizen van nietsvermoedende burgers in China, Cambodja en Myanmar, onder andere locaties. In een baanbrekend exposure gepubliceerd door de New York Times in december 1977 getiteld “Worldwide Propaganda Network Built by the C.I.A.”, ging de krant uitvoerig in op de mate waarin Amerika’s clandestiene diensten overal ter wereld radio-uitzendingen, TV, films en boeken hadden opgezet of gefinancierd. De eerste versie van Radio Free Asia, zo onthulde het artikel, begon in 1951 uit te zenden naar het Chinese vasteland vanuit een aantal zenders in Manilla. Hoewel deze versie van RFA in 1955 uit de lucht ging, aarzelde de C.I.A. nooit om de output van haar buitenlandse “activa” te manipuleren. Wat nog schandaliger is, en wat de haren op de armen van elke Amerikaan overeind zou moeten doen staan, is dat “…onder die [buitenlandse publicaties] een aantal Engelstalige publicaties waren die regelmatig gelezen werden door Amerikaanse correspondenten in het buitenland en door verslaggevers en redacteuren in de Verenigde Staten.” Met andere woorden, RFA verspreidde niet alleen Amerikaanse propaganda in het buitenland, maar liet ook bewust door de regering bevooroordeelde berichtgeving doorsijpelen naar het Amerikaanse publiek. Schokkend genoeg gebeurt dit nog steeds. In het huidige medialandschap zijn de grootste verspreiders van nieuws en informatie niet de medianetwerken zelf. Het zijn aggregatorplatforms, zoals Yahoo News, Drudge Report, en Huffington Post. Aggregatoren zijn sites (vele met lezers in bijna elk land op aarde) die nieuwsverhalen verzamelen van primaire nieuwsagentschappen en die opnieuw publiceren op hun eigen websites, vaak met lugubere en clickbait-titels om lezers aan te trekken. Volgens het “If It Bleeds, It Leads”-model lijkt RFA uit te blinken in het creëren van inhoud die bedoeld is om haar lezers boos te maken over zogenaamd onrecht in China, Noord-Korea en Amerikaanse concurrerende landen.Neem bijvoorbeeld de volgende kop, gepubliceerd op 2021/11/3: “Noord-Koreaan ter dood veroordeeld nadat studenten betrapt op kijken naar inktvisspel.”De meeste mensen zijn geschokt en walgen van zulk nieuws. Maar hoe meer men de details leest en analyseert, hoe minder het verhaal stand houdt. Het verhaal gebruikt naamloze bronnen – er wordt niet eens beschreven waar de bronnen vandaan komen. Ze zouden volledig verzonnen kunnen zijn, door simpelweg te verwijzen naar “een bron bij de rechtshandhaving”. Gezien RFA’s eigen overheidsachtergrond, zou dit hun eigen redactie kunnen zijn die de boel op stelten zet.Minder dan een week later begonnen meer gerenommeerde nieuwsorganisaties te melden dat er misschien niet veel is om het verhaal te staven, waarbij ze Zuid-Korea’s eigen nieuwsagentschappen citeerden die zeiden dat het verhaal misschien verzonnen was.Het mag dan ook geen verrassing zijn dat de onafhankelijke en gerespecteerde website voor nieuws-bias analyse Media Bias Fact Check, degradeerde RFA door te zeggen dat het vaak “…informatie publiceert die geladen woorden gebruikt (bewoordingen die een publiek proberen te beïnvloeden door een beroep te doen op emotie of stereotypen).”De vernederende en racistische cartoon van de Cambodjaanse premier Hun Sen gepubliceerd door Radio Free AsiaMisschien is de RFA niets meer dan de “Wet van Parkinson” in actie, waarbij mensen die te veel ongebruikte tijd en te veel ongebruikt geld hebben onvermijdelijk problemen veroorzaken voor zichzelf en hun omgeving. Maar of het nu gaat om een louter negatieve berichtgeving over China of het blijven benadrukken van de moeilijkheden waarmee de Cambodjaanse regering wordt geconfronteerd bij het handhaven van de veiligheid, het is duidelijk dat de RFA bedoeld is om een destabiliserende kracht te zijn voor landen in heel Azië, gebruikmakend van de “If it Bleeds, It Leads” mentaliteit van de Amerikaanse media om tweedracht te zaaien onder de autochtone bevolking en vijandigheid en wantrouwen jegens Aziatische landen in de VS te vergroten.Hoe lang is lang genoeg?

Contactgegevens:

Name: Phil Hart
Email: Phil_Hart_VendorMedia@protonmail.com
Job Title: Managing Director